Een terugblik op afgelopen jaar.
Of eigenlijk voor ons maar 6 maanden.
Die eerste helft was achteraf eigenlijk prima.
Al vond ik toen de periode vanaf maart soms ook best zwaar.
Sinds juni staat alles in een ander licht,
Dan pas besef je wat er echt toe doet,
Dat is eigenlijk niet zoveel,
Alles is op Famke en ons gezin gericht.
Werken werd opeens een onbelangrijke bijzaak,
De zomer hebben we in z’n geheel gemist,
Leuke uitjes waren er niet,
Er zijn voor Famke en Lotte dat was onze taak.
10 weken lang op en neer,
Op en neer naar het ziekenhuis,
Dag voor dag en dag voor dag,
En zo nog heel veel meer.
Daarna eindelijk naar huis,
Er is nog een lange weg te gaan
En de angst is nog niet weg.
Maar Famke is weer thuis.
Wat duurt het wachten toch lang,
Zo lang wachten in onzekerheid,
Doorkomen, was het advies,
Een hele uitdaging, met de weinige vooruitgang.
Hier en daar nog een tegenslag,
De lever, de nieren, een bacterie in de lijn,
Het was eigenlijk wachten tot het misging,
We leefden echt van dag tot dag.
Gelukkig zien we nu wat licht aan het eind,
Kan er een grote zak met zorgen van onze schouders af,
Die andere zak blijft voorlopig nog wel liggen,
Maar we staan nog steeds overeind.
Hopelijk wordt 2021 een rustiger jaar,
Met minder zorgen,
Met minder verdriet,
Gewoon, gezellig met elkaar!
Allen een mooi nieuwjaar gewenst🎇
Geen opmerkingen:
Een reactie posten