Een stapje naar het 'normale'

Vanavond zijn er tijdens de persconferentie weer vele maatregelen medegedeeld. Het land gaat op slot. Dit zorgt bij de meeste mensen weer voor nieuwe uitdagingen en 'niet normale' omstandigheden. Natuurlijk is het heftig dat deze maatregelen nodig zijn. Normaal zou ik er denk ik ook van balen, maar heel eerlijk gezegd maakt het me nu even allemaal niet uit wat er wel of niet kan, want de blijheid overheerst 😀

Vandaag mocht ik samen met Famke naar het ziekenhuis. Voor het eerst geen bloedafname via de lijn, maar prikken. Famke zag er wel een beetje tegenop. Ik heb gelijk gevraagd of het via een vingerprik kon en dat kon gelukkig. De verpleegkundige deed het ook heel leuk. Zo fijn hoe ze in het PMC gericht zijn op kinderen, super hoor! Famke had koude vingers en met behulp van een dichtgeknoopte handschoen met warm water, waar ze haar vinger in kon drukken, was haar vinger in no-time warm. Dat is wel zo handig, want dan loopt het bloed beter. Dat ging gelukkig goed. De 3 buisjes waren snel gevuld. Famke deed het natuurlijk weer superknap en gaf geen kik. 

En dan het goede nieuws, want de bloedwaarden gaan allemaal de goede kant op! Vandaag was voor het eerst het Hb (de rode bloedcellen) gestegen van 5,6 naar 5,8. De bloedplaatjes waren ook hoger. Ze heeft daar woensdag nog een transfusie van gehad, maar volgens de arts was dit ook echt wel een stijging. Als laatste laten ook de witte bloedcellen een mooie groei zien. In totaal zit ze op 4,2 (4,5 - 13,5 is normaal). Ook de specifieke witte bloedcellen, de neutrofielen, zijn gestegen naar 1,77 (1,80 - 8,00 is normaal)! De witte bloedcellen zitten dus al bijna op de ondergrens van het minimale. Alles gaat dus eindelijk de goede kant op. Ik ben er steeds meer berust op dat het echt goed gaat komen. 

De arts is dan ook heel tevreden. We moeten volgende week maandag weer terugkomen en daarna pas weer over twee weken. Ook dat gaat dus steeds minder worden. Verder wordt de medicatie langzaamaan verder afgebouwd, dus dat is ook fijn. 

Goede nieuws is dat Famke na de kerstvakantie zeker naar school mag. Jammer genoeg gaat dat nog wat langer duren, maar dat maakt niet uit. Famke mag naar school! Zelf baalt ze wel een beetje dat ze nog niet mag. 'Ik zit al zo lang thuis en ik had zo'n zin in school'. Het is helaas niet anders. Ook heeft ze het goede nieuws gehoord dat ze over een week (dan is het wondje van de uitgehaalde lijn goed genezen) weer mag zwemmen! Beetje jammer dat het zwembad dichtgaat, maar toch. Het zwemmen kan dan niet vanwege corona, niet meer omdat Famke niet mag. Ook was ze uitgenodigd voor een feestje aanstaande donderdag. Superleuk. Nu het zo goed gaat durfde ik wel de vraag te stellen of Famke daar misschien heen mocht. Ook dat zou gewoon mogen. Helaas gaat dat waarschijnlijk ook niet door, maar ook dat heeft weer een andere reden dan dat Famke niet zou mogen. 

Zo fijn dat Famke weer meer alle 'normale' dingen mag doen, net als alle andere kinderen. Zo gaat ons leven er stapje bij stapje weer wat 'normaler' uitzien. Dat we straks bijna niets meer mogen vanwege de gedeeltelijke lockdown is voor ons geen verandering. De afgelopen maanden deden wij toch al 'niets'... Dat komt vanzelf wel weer. Wij gaan met een goed gevoel de feestdagen in. De komende weken kunnen we eerst lekker met z'n vieren genieten dat het zo goed gaat met Famke! 

Of je gaat gewoon rennen 😀