En Famke is alweer thuis

Ja, je leest het echt goed. Famke is vandaag eind van de dag alweer thuis gekomen. 

Vanmorgen ging ze om 8:15 naar de slaapdokter. Van tevoren had ze nog extra bloedplaatjes gekregen, omdat het bloed anders te langzaam stolt. Bij de slaapdokter heeft ze heerlijk gedroomd over naar school gaan en rekensommen met geld maken. Dat had ze van tevoren bedacht en leek haar wel wat. Famke valt gelukkig heel goed en rustig in slaap. Het blijft gek om je meisje zo achter te laten. Voorgaande keren stroomden daarna dan ook gelijk de tranen over mijn wangen als ze sliep. Dit keer bleef het bij 1 traantje. Zelfs dit went dus... 

Na een klein half uurtje werd ik alweer gebeld dat Famke op de uitslaapkamer lag. Ze was al wat wakker aan het worden, maar nog wat onrustig. Ze draaide om zich heen en het eerste wat ze zei was: 'nu kan ik nog moeilijker mijn buikspieren oefenen'. Vervolgens strekte ze met duidelijke moeite in haar coördinatie, haar armen naar boven, probeerde zich aan mij vast te houden en op te trekken tot zit. Vervolgens brabbelde ze van alles. Ze was echt nog een beetje in de war. Gelukkig werd ze snel rustig toen ik bij haar in bed kwam liggen. Lekker tegen mij aan. 

Famke was al snel weer goed wakker en lag lekker jeugdjournaal te kijken. Tegen 10:00 uur maar aan gaan kleden en daarna aan de slag met schoolwerk. Gekke wereld leven we nu ook in... Om 8 uur onder het mes en 2 uur later gewoon weer met school bezig. Ook heeft ze nog even lekker gelachen om een bezoekje van de Cliniclowns. Heerlijke afwisseling met schoolwerk 😉

Eind van de ochtend kwam onze stamcelarts langs. De koorts lijkt inderdaad door de lijninfectie veroorzaakt en we waren er echt goed op tijd bij. Ze heeft namelijk geen hoge infectiewaarden in haar lijf gehad. Verder viel ons op dat de rode bloedcellen in 2 dagen tijd best rap waren gedaald. Hij gaf aan dat als er een infectie in je lijf zit dat dit een aanslag doet op je beenmerg en dus op de aanmaak van alle bloedcellen. De bloedplaatjes waren namelijk gelijk gebleven en de witte bloedcellen gedaald. (De specifieke witte bloedcellen waren wel gelijk gebleven en dat zonder de 'epo'!!!). Hij is tevreden. Dan maar weer even een schaalvraag stellen, hoe tevreden? Een 8! Nu weten we dat hij een kritische arts is, dus op de vraag wat zijn maximale score is, was het antwoord een 8,5. Dan is het toch even heel lekker om te horen dat hij nu op een 8 zit 😀

Verder is er tijdens de operatie voor de zekerheid een infuus geprikt, mocht er nog verdere antibioticabehandeling nodig zijn. Gelukkig bleek dat de bacterie een relatief onschuldige 'huidbacterie' betrof en was verdere behandeling niet nodig. Yes, weer een meevaller! Famke kreeg nog wel een medicijn via het infuus om longontsteking te voorkomen. Dat heeft ze eerder ook al gehad en het was weer tijd voor een volgende gift. Nu er dan toch nog een infuus in zat, wel slim om dat gelijk maar te doen. 

Doordat er verder geen behandeling meer nodig was en Famke het prima deed, kregen we ook nog eens het goede nieuws dat we naar huis mochten! Achteraf gezien viel dit dus heel erg mee. Gelukkig maar.