Deze vraag krijg ik regelmatig vanuit mijn omgeving gesteld. Heel lief bedoeld, maar oh zo'n moeilijke vraag. Ik kan hem zelf niet eens echt beantwoorden, want hoe gaat het nou met me?
Op sommige momenten gaat het goed en kan ik ook genieten van de kleine dingen. Een mooie lucht, spelende kinderen of een leuk gesprek met iemand. Ik vergeet op die momenten zelfs even dat Famke ziek is. Het zijn korte momenten waarop me dit overkomt en vaak direct ook overvallen. Het is fijn om even niet bezig te zijn met het ziek zijn van Famke, maar dit voelt tegelijkertijd zo vreemd. Alsof een blij en onbezorgd gevoel er nu even niet echt mag zijn...
Op andere momenten gaat het minder goed. Ik ben dan doodmoe en kom tot weinig. De angst overheerst dan. De angst voor wat er komen gaat. Dan ben ik bang voor de nog onbekende toekomst en hoe die eruit ziet. Ik voel dingen, die ik nog nooit gevoeld heb en soms weet ik zelf niet zo goed wat ik allemaal precies voel... Heel soms hoop ik nog te ontwaken uit deze nachtmerrie. Helaas word ik elke ochtend wakker in dezelfde realiteit.
Wat zou het fijn zijn als ik in een glazen bol kon kijken om te zien of we over een jaar weer een gezonde Famke hebben. Heerlijk lachend en spelend, vol energie. Dat zou deze periode zoveel draaglijker maken. Ik denk dat bij iedereen waarvan een naaste ziek is, deze gedachte wel eens is gepasseerd, maar helaas. We zullen dag voor dag een beetje dichter bij volgend jaar komen.
Stapje voor stapje zullen we gaan zien wat de toekomst gaat brengen.
Moniek, wat fijn en moedig dat je ons op deze manier meeneemt in datgene wat er allemaal gaande is en je gedachten!!
BeantwoordenVerwijderenVoor ons heel fijn om op deze manier bij te blijven. Ook de uitleg waarom iets gebeurt (zoals de koorts, waarom gelijk ziekenhuis opname en dat Famke zo "gezond kan spelen" en de andere keer echt ziek erbij ligt en alle onderzoeken moet ondergaan.
Moedig hoe je jou diepste roerselen met ons deelt. Die van een moeder. En zo herkenbaar Moniek. Meid, ik ben super trots op je. Al had ik gewild dat ik dat niet bij zoiets hoefde te zijn. Denk dat jullie het als ouders supergoed doen. En kan Famke het door jullie zo ondergaan en beleven. Liefs (tante) Simone