Thuis

Jaja, Famke is weer thuis! We waren om 14:00 uur thuis en ze vroeg gelijk of ze mocht afspreken. Eh ja, dat kan. De moeder van een vriendinnetje geappt en ja, die wilde heel graag met Famke spelen. Fijn dat dit ook weer kan. Eenmaal thuis was Famke doodop. Lekker op de bank hangen en filmpje kijken. Even thuis ook weer een beetje tot rust komen. Het is ook wel een gekke week geweest.

Famke mocht het avondeten kiezen, poffertjes! Dat was heerlijk, maar.... Halverwege de maaltijd begon Famke te klagen over jeuk. Over haar hele lijf kwamen rode vlekjes. Ze bleef maar krabben. Niets hielp echt om de jeuk te verminderen. Volgens het Prinses Maxima was het een allergische reactie en het is ons niet duidelijk geworden waarvan, maar het was onschuldig. Gelukkig was Famke ook heel moe en lag ze om 19:00 uur in bed. Toen ik haar nog een kus wilde geven sliep ze al. Vanochtend was de uitslag alweer weg en daarmee ook de jeuk. Fijn! 

Famke vond het wat spannend om weer thuis te slapen. 'Ik wil niet weer midden in de nacht naar het ziekenhuis', zei ze. En terecht. Eerlijk gezegd was het voor ons ook wel wat spannend. Zou ze niet weer koorts krijgen? Misschien is die uitslag toch niet goed? Voor Famkes en onze rust is Bouke een nachtje op  haar kamer gaan liggen. Gelukkig is ze koortsvrij gebleven en heeft ze heerlijk geslapen. 

Waar Famke in het ziekenhuis de afgelopen dagen uitsliep tot 9 uur, stond ze thuis alweer om 7:15 in de badkamer. Ze had wat extra slaap wel kunnen gebruiken, want ze was heel moe. Maar ze wilde zo graag weer naar school! Ontbijten lukte niet en ze zat de hele ochtend te hangen, maar het antwoord bleef: 'ik wil naar school'. Ook wilde ze graag haar vriendinnen vertellen waarom ze er afgelopen week niet was. Dus ze is vol enthousiasme naar school gegaan. We gaan eens zien hoe ze vandaag thuiskomt. 

Ook merken we dat Famke in het ziekenhuis veel, misschien wel iets teveel, aandacht heeft gehad. Ze is een beetje een brutaal prinsesje geworden. Het is ook lastig, want aan de ene kant is het ook niet leuk en heeft ze ook wat extra aandacht nodig, maar dat betekent niet dat alles op haar manier hoeft te gaan. Dat is nog een hele uitdaging voor Bouke en mij om daarin de goede balans te vinden. Ook daar gaan we vast onze weg in vinden.