Afgelopen maandag stond er weer een ritje naar het PMC gepland. De controle! De vorige keer gaf de arts mij min of meer de keus of we nog een controle voor de vakantie of pas eind augustus zouden doen, maar ik ben toch heel blij dat we weer mochten.
Het voelt zo goed om weer even bevestigd te worden in wat je denkt, althans dat is natuurlijk elke keer de insteek...
Deze keer liep het allemaal wat anders dan de andere keren, want Famke was al de hele week aan het hoesten en verkouden. Vorige week maandag zelfs wat koorts erbij, dus er moest weer eens getest worden. Gelukkig kwam de volgende morgen al gauw het nieuws dat het negatief was. Verder voelde ze zich ook prima, dus is ze lekker naar de BSO geweest. De rest van de week bleef ze wat hoesten, snotterig en niezen, maar ze speelde ook heerlijk. Maandagochtend durfde ik toch niet zo met haar naar het ziekenhuis. Er zitten immers zoveel kwetsbare kinderen, dat voelt niet goed.
Conclusie was, jullie mogen komen, maar je moet ons bellen als je in de garage staat. Oké, zo gezegd zo gedaan. Wij wachten in de garage, tot iemand ons op kwam halen. Famke kreeg een mondkapje dat ze moest dragen. We werden linea recta naar een spreekkamer geleid, waar wij beiden moesten blijven. We mochten nog wel naar het toilet, maar dan even goed je handen desinfecteren. Voor degene die Famke een beetje kennen, kun je al raden dat ze natuurlijk naar de wc moest. Niet een keertje, niet twee keer, nee madame moest drie keer naar de wc! Ik voelde me zelf een beetje ongemakkelijk, want we werden niet voor niets in een kamertje gezet, maar goed. Dat ligt aan mij, want er was ons immers gezegd dat Famke wel gewoon naar het toilet mocht.
Het was echt vakantietijd in het PMC, want het was superrustig. Waar het normaal soms zoeken is naar een tafeltje, was er nu bijna niemand. Dan zou het wel mooi snel gaan allemaal, dacht ik. Maar helaas. Of het nou de vakantiemodus was, of ze ons gewoon vergeten waren in dat kamertje achterin de gang of het geregel dat er bij kwam kijken, ik weet het niet. We zijn in totaal 3 uur in het PMC geweest voor even bloedprikken en een afspraak bij de arts...
Normaal moet Famke zelf even langs het bloedprikken en het meten/wegen lopen, maar nu kwam iedereen naar ons. Op onze deur hing een bordje met 'druppelisolatie', wat betekent dat iedereen volledig ingepakt naar binnen kwam. Schort om, handschoenen aan en natuurlijk een mondkapje op. Ook Famke moest haar mondkapje op als er iemand bij haar in de buurt kwam. Naast het meten en bloedprikken kreeg ze ook nog een coronatest... Gelukkig was de uitslag weer negatief. Verder stond er eigenlijk een longfunctiemeting gepland, maar die is verplaatst naar een volgende keer.
Famke baalde gigantisch dat ze in 'isolatie' moest. Ze had zich er zo op verheugd om even te spelen in het PMC. Ook wilden we nog naar een kunstwerk kijken, waar een tegeltje van haar in verwerkt zat. Helaas, dat kon allemaal niet.... Dat doen we de volgende keer dan maar en dan komt ze maar ietsje later op school 😁 Wat we stiekem nog wel hebben gedaan is een boekje bij de VOKK gehaald, namelijk 'Een nieuwe bloedfabriek voor Samira'. Dat boekje is er sinds kort en gaat over een meisje dat een stamceltransplantatie krijgt. Het leek me mooi om dat te hebben, dus die hebben we snel even gehaald. Het is inderdaad een mooi boekje met een duidelijke uitleg over de stamceltransplantatie. Eigenlijk precies zoals het bij Famke ook ging, heel herkenbaar dus.
Maar goed, waar het allemaal om ging, de controle zelf. De bloedwaarden zien er goed uit!!! Waar wij zelf van tevoren rekening hadden gehouden met een wat minder bloedbeeld, omdat Famke al de hele week wat ziek was (en ziekte heeft direct impact op je bloedaanmaak), gaat het eigenlijk supergoed. Haar Hb (rode bloedcellen) zijn gewoon goed en ook de witte bloedcellen werken lekker door. Zelfs de bloedplaatjes stijgen gestaag door en zijn door de ondergrens van 90 en zelfs boven de 100! Famke zit nu op 105. Normaalwaarden zijn tussen de 150 en 900, dus het is echt minimaal/krap aan wat ze heeft, maar er zit een stijgende lijn in. En met deze waarden mag ze eigenlijk alles gewoon weer doen. Natuurlijk hopen we dat het doorstijgt en dat ze ook die ondergrens van 150 doorbreekt, maar voor nu is dit super!
Met dit goede nieuws in de pocket zakt mijn stresslevel weer een beetje. Die kon ik wel gebruiken, want we gaan morgen op vakantie... Lotte zei vanavond: 'ik durf niet zo goed' en later zei ze 'ik ga gewoon niet'. Ik gaf aan dat ik het ook wel spannend vond, 'maar niet zo erg als ik', zei Lotte. Tegelijkertijd vindt ze het ook leuk en kijkt ze er naar uit om in het stapelbed te mogen slapen. En zo is het ook. Natuurlijk is het spannend en komen er herinneringen aan vorig jaar terug, maar het gaat ook heel goed met Famke en vakantie is normaal juist fijn en leuk. Dus lekker om er weer even met z'n viertjes uit te gaan en laten we er toch vanuit gaan dat we dit jaar ook weer gewoon met z'n viertjes thuis komen!
Fijne vakantie iedereen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten