De stijging zet door!

Ondertussen is het alweer 8 weken geleden dat Famke in het PMC is geweest. 8 weken geleden was de laatste controle en vandaag is het weer zover. Het blijft elke keer spannend en de nachten ervoor slaap ik slecht. Natuurlijk kunnen wij aan de buitenkant een beetje zien hoe het gaat, maar het blijft uiteindelijk een beetje gissen wat er aan de binnenkant gebeurt... 

Vanmorgen zat ik weer met Famke in de auto, onderweg naar het PMC. We hadden het erover hoe ze het vond om weer naar het ziekenhuis te gaan. Zegt ze heel droog 'jij bent altijd wel nieuwsgierig en wil graag weten hoe het gaat, maar ik vind het alleen maar saai'. Heerlijk hoe ze dat verwoord. Gelukkig viel het achteraf wel mee en was het niet heel saai volgens Famke.

Onze bestemming weer voor vandaag.

Even een-op-een met mama is namelijk ook best wel leuk. Samen door de gangen lopen is al een groot feest. Langs 'sneeuwwitje en de zeven dwergen', langs de mooie schilderen, de trap op, spelen op de afdeling. Dat heb je thuis allemaal niet. Vandaag ging het allemaal ook heel soepel. Na het aanmelden kreeg Famke gelijk nog allerlei kralen voor haar kanjerketting, zodat ze die verder kan afmaken. Daarna kwam de verpleegkundige ons al tegemoet lopen voor het prikken. Daar vroeg ze aan Famke, 'gewoon uit de arm denk ik?'. Famke zei ook niet oplettend gewoon 'ja'. Gelukkig heeft ze nog een alerte mama, want dat moest natuurlijk gewoon een vingerprik zijn! De verpleegkundige gaf aan dat 3 buisjes net moest lukken, waarop Famke ook heerlijk zegt '5, kan ook wel hoor!'. En die drie buisjes gingen dus inderdaad heel soepel. Daarna gelijk door naar 'meten en wegen', waar blijkt dat Famke alweer 1,5 cm gegroeid is! Ze is nu alweer 134,5 cm lang. Fijn om te merken. 

Na het prikken en meten was het tijd om te wachten. Gelukkig hebben ze daar heerlijke chocolademelk, waar Famke maar al te graag een kopje van lust. Ondertussen lekker een spelletje doen, waar Famke mij oprecht dik mee in maakte. Toch leuk dat ik tegenwoordig bij sommige spelletjes echt mijn best moet gaan doen om te winnen 😃 Verder samen een quizje gemaakt uit de zo-zit-dat, fruit eten en toen kwam de arts er alweer aan. 

Het bloedbeeld ziet er eigenlijk prima uit. Alles stijgt mooi, waardoor rood en wit nu helemaal netjes binnen de lijntjes vallen. De bloedplaatjes blijven gelukkig ook stijgen, maar zijn nog niet door de ondergrens heen. De vorige keer zat ze op 61 en nu op 86 (tussen 150 en 450 is normaal). Ze is er dus nog niet, maar het gaat in ieder geval de goede kant op. Op de vraag aan de arts of ze kan leven met een waarde van rond de 100, was het antwoord: 'op zich wel, maar ze is nog heel jong, dus ik wil boven de 150'. Oke, maar waarom nou precies dat werd me verder niet duidelijk. Het moest gewoon boven de 150 en dat is hopelijk alleen een kwestie van geduld. Verder kon de arts er ook niet veel zinnigs over zeggen. Dat moeten we gewoon gaan afwachten. 

Verder gaat het gewoon heel goed met Famke. Vandaag heeft ze ook gelijk haar 2e 'babyprikjes' gehad. Het 2e prikje was even te veel en in tranen zat ze bij mij op schoot. Misschien wat het toch wat teveel van het goede. Het PMC en de prikjes op 1 dag.... Voor mij weer een lesje om rekening mee te houden. De vaccinatie verloopt verder heel goed en haar lijf reageert er prima op. Op een zere arm na had ze de vorige keer nergens last van en ook nu verwacht ik geen bijzonderheden. Afgezien van die bloedplaatjes is ze eigenlijk weer de oude. De hockey gaat nog even wachten, maar dat wordt toch pas na de zomervakantie en dan zijn we alweer een controle verder.

De volgende controle valt natuurlijk precies in de vakantieperiode. Ik kreeg de keus of we nog net een controle voor onze vakantie eind juli wilden, of pas in september. Die keus was snel gemaakt, sorry Famke. We gaan in juli weer gezellig samen een saaie ochtend naar het PMC, want zo lang als september wil ik eigenlijk niet wachten....

ps: enkelen van jullie ontvangen een mailtje als er een nieuwe post online is. Helaas gaat deze functie per 1 juli stoppen. Aangezien ik verwacht dat ik ook richting einde van dit blog ga en nog maar een paar keer zal posten, ga ik niet meer heel veel moeite doen (want dat is het voor mij, en ik snap er echt niet veel van...) om dit voor elkaar te krijgen. Mocht je het blog willen lezen, zul je dus af en toe even moeten checken of er wat nieuws is.