Precies een jaar geleden,
Brak de hel hier los.
Niets was wat het leek,
In mijn hoofd was het chaos.
Famke was opeens doodziek,
Van de een op de andere dag,
Niet meer zorgeloos genieten,
Nee het kwam bij donderslag.
Mijn meisje, ons meisje,
Opeens niet meer gezond,
Een klote complicatie erbij.
Daar stonden we aan de afgrond.
Nieuwe cellen in het lijf,
Tranen in overvloed,
Ellenlang wachten,
Op eindelijk goed bloed.
Het wachten duurde lang,
Langer dan een ieder had gehoopt,
Angst, wanhoop en verdriet,
Ik was helemaal gesloopt.
Maar nu zijn we een jaar verder,
En kijk eens waar we staan,
Hoe goed het gaat met Famke,
Na alles wat ze heeft doorstaan.
Ons meisje is een kanjer,
Want afgelopen jaar was superzwaar,
Zij heeft zich er doorheen geslagen.
Wat zijn we trots op haar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten