Alles stabiel

Vandaag stond weer controle in het ziekenhuis gepland. Dit keer mochten we na het bloed afnemen gelijk door naar de dagbehandeling, waar al een kamer voor Famke klaar was. Ideaal. Lekker de mondkapjes af en dan... tja daar maar verder wachten...

De bedoeling was dat Famke gelijk de 'epo' zou krijgen, maar dat werd 'm natuurlijk niet. De arts kwam eerst langs met het nieuws dat het beeld onveranderd is. Dat is op zich prima. Ze hebben het chimerisme onderzoek herhaald, waarbij gekeken wordt hoeveel % van de donor en van Famke is en dat is gelijk gebleven. Uiteindelijk willen ze dat deze nog wat hoger groeit, maar belangrijkste is dat deze niet is gedaald, want dat zou een verklaring geweest kunnen zijn waarom het beenmerg traag is. Dat is dus niet zo en Famkes beenmerg reageert ook steeds goed op de 'epo', dus dat is allemaal een goed teken. Vandaag is een beetje extra 'epo' gegeven om te kijken of Famke het dan wat langer zonder kan. Het enige wat we nu verder moeten hebben is geduld.... En dan in de tussentijd ervoor zorgen/hopen dat ze geen infectie oploopt. 

Haar bloedplaatjes waarde was iets gedaald naar 15 (dit was 17, dus dat lijkt ook wel langzaam de goede kant op te gaan). De arts wilde geen transfusie doen en kijken wat het maandag zou zijn. Dan moeten we namelijk weer op controle. Op zich prima, ware het niet dat Famke de afgelopen dagen best aan het niezen is en er zo nu en dan wat bloedsnotjes uitkomen. In het ziekenhuis nam dit opeens gigantisch toe en zat het hele bed, de muur en de vloer al onder de bloedspettertjes... Daarop is toch besloten om een bloedplaatjestransfusie te doen. Wonderbaarlijk genoeg was dit er vrij snel.

Famke en ik hebben ons verder prima vermaakt in het ziekenhuis. Samen kwartetten (een leuk paardenkwartet wat ze heeft gekregen), spelletjes uit het ziekenhuis, spelletjes op de tablet en voorlezen. Zo komen we de dag wel door.

Thuis zijn we ook druk bezig geweest. Of eigenlijk we.... ik heb het meeste gedaan en Famke heeft wat toegekeken. De afgelopen maanden heeft ze namelijk heel veel lieve en mooie kaartjes gekregen. In het ziekenhuis hingen deze aan een mooie slinger (aan het einde ook maar de helft, want anders werd het echt teveel...), maar thuis hadden we er nog geen mooi plekje voor. Uiteindelijk wilde Famke ze wel op haar slaapkamerdeur hebben en dat paste precies! Zie hier het prachtig, gekleurde resultaat! Famke is er heel blij mee.