Eindelijk is het zover, Famke is weer thuis!
Na dik 2 maanden/ 10 weken en een dag / 72 dagen (en tussendoor 2 nachtjes thuis) eindelijk weer fijn samen met ons gezinnetje.
Gisteren kregen we nog te horen dat vandaag naar huis wel heel snel zou zijn. Vanochtend kwam de SCT-arts echter langs en die had het opeens over een controle op dinsdag. 'He, wacht even. Wanneer mogen we naar huis dan?'. Het antwoord was als het lukt vandaag. Famke straalde helemaal 😀
Die had ik even niet verwacht, maar wat een fijn nieuws. De SCT-arts is zeer tevreden en is akkoord met ontslag. Wel moest er nog een rode bloedtransfusie plaatsvinden. Toen ik dat hoorde was mijn reactie, dan wordt het wel morgen. Het duurt normaal zo lang voordat het bloed er is en het inlopen duurt ook weer 3 uur... Echter was het bloed er al vroeg en hing het om 10 uur al aan. De apotheek zou om 15:00 uur langskomen en ze moest nog de 'epo' voor de witte bloedcellen. De apotheek was er echter al om 13:00 uur, dus dat ging voorspoedig. Maar het is en blijft natuurlijk een ziekenhuis, dus dat wachten kwam nog wel.Er was namelijk geen recept voor de 'epo' aangemaakt. Dat duurt dan weer even en het moest nog weer besteld en geleverd worden. Uiteindelijk was dit er om 15:30. Nou ja, nog redelijk snel voor een ziekenhuis. Daarna mochten we dan echt gaan.
Afgelopen week hebben we al rustig aan een beetje opgeruimd. Verder hebben we vanmorgen al heel veel ingepakt, dus er bleef gelukkig niet meer zoveel over om mee te nemen. Het is weer een saai en kaal kamertje. Nu alle zooi thuis nog een plekje geven 😉
Thuis hebben we de vlag uitgehangen en het huis mooi versierd.
Welkom thuis lieve Famke.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten