Famke zou zoiets thuis nou nooit vertellen (die vertelt sowieso weinig), maar blijkbaar zijn er genoeg kinderen die hun ouders wel verteld hebben dat Famke ziek is. Logischerwijs kwamen er vragen van ouders. Om te voorkomen dat ik alle ouders met vragen, met tranen in mijn ogen het verhaal zou moeten doen, vanochtend maar een berichtje gestuurd naar de groep 3 app. Daarin hebben we alle ouders van groep 3 op de hoogte hebben gesteld. Vervolgens kwamen er allemaal appjes met mooie en lieve woorden naar ons toe. Bedankt daarvoor! Vervolgens moesten Famke en Lotte vanmiddag natuurlijk ook weer opgehaald worden en dat vond ik wel lastig. Iedereen weet het nu immers. Ik had zo geen behoefte aan gesprekjes en sommigen weten ook niet goed wat te zeggen. Begrijpelijk, ik weet het zelf soms ook niet. Ik zou het liefst even in de grond zijn gekropen, weg van alles en iedereen... Maar ja, ook de dagelijkse dingen gaan gewoon door. Famke en Lotte hebben allebei heerlijk met een vriendje/vriendinnetje gespeeld en dat is ook zo fijn. Famke kan gewoon nog Famke zijn.
woensdag 1 juli 2020
Groep 3 op de hoogte
Nadat Famke de eerste keer in het ziekenhuis is geweest heb ik, samen met haar, een fotoboekje gemaakt. Gezien het nogal eens een heftig traject kon gaan worden, leek het mij goed om dit gelijk te doen. Famke was enthousiast en het boekje hebben we hetzelfde weekend al besteld. Famke had bedacht dat ze aan de hand van dit boekje op school wilde vertellen wat er met haar aan de hand is. Helaas duurt het natuurlijk even voor zo'n fotoboekje er is, dus die kwam te laat om het die week nog op school te vertellen. Afgelopen maandag heeft ze het dan verteld in de klas. Samen met haar juf heeft Famke aan de hand van het fotoboekje haar klasgenoten verteld dat haar bloedfabriek het niet goed doet. Ook heeft ze verteld dat de dokter haar heeft onderzocht om te kijken wat hij moet doen om het op te lossen. De juf vertelde dat de kinderen geïnteresseerd waren in haar verhaal en vragen stelden. Famke kon daar goed antwoord op geven. Zo stoer dat ze dat zo heeft gedaan. Ik ben echt trots op haar!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
894 dagen na diagnose
Begin dit jaar had ik een grote wens: dat Famke dit jaar de bloemenkraal zou krijgen. Zou het nu dan echt zo zijn? Begin 2022 vielen de bloe...
-
Wow, ik zit hier met een big smile achter mijn laptopje te tikken. Dit was het nieuws waar ik al zo lang op hoop. Wat de angst een beetje we...
-
Het gaat hier de afgelopen dagen eigenlijk rustig zijn gangetje. Nog steeds alles stabiel dus! Het is nu dus wachten tot de cellen opkomen. ...
-
Zo de zomervakantie zit er weer op en de meiden zijn weer naar school. Iedereen is weer aan het werk. Er wordt wat gepraat over de vakantie,...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten