Vandaag een blog speciaal voor Lotte, het zusje van Famke.
We hebben het namelijk steeds over hoe het met Famke gaat en ook gedeeltelijk met ons, maar eigenlijk heb ik Lotte er steeds wat buiten gelaten. Tot nu dus 😊
Vanaf het begin weet Lotte dat Famkes bloedfabriek het niet goed doet en dat ze daarom naar het ziekenhuis moet. Ook weet ze dat als Famke koorts heeft, Famke weer naar het ziekenhuis moet. Ook nu weet ze goed dat Famke in het ziekenhuis moet zijn, omdat er bloed in haar hoofd zat. Ik schrijf bewust 'weet', want begrijpen en beseffen wat het allemaal inhoudt, daar is ze echt nog wel wat jong voor. En eigenlijk, gelukkig maar...
De eerste keer dat Famke werd opgenomen in Ede in verband met koorts, vond Lotte dan ook prima. Ze ging toen nog gewoon naar school en er veranderde eigenlijk niet zoveel. Ja, papa bracht haar naar school en in de middag was mama er dan opeens en Famke was natuurlijk niet thuis. Verder bleef ze gewoon afspreken met vriendinnetjes en lekker haar ding doen. In het weekend was het dan dikke lol in het ziekenhuis. De 2e keer dat Famke werd opgenomen, was midden in de nacht. De volgende ochtend toen Lotte wakker werd, zag ze dat Bouke er niet was en vroeg ze gelijk of Famke weer naar het ziekenhuis was. Alsof het de allernormaalste zaak van de wereld is, dat je opeens naar het ziekenhuis moet. Bijzonder hè, hoe snel een kinderbrein zich aanpast.
De laatste opname van Famke was natuurlijk midden in onze vakantie. Of middenin, we waren er net 2 nachten... Gelukkig konden mijn ouders naar de camping komen en zij zijn met Lotte gebleven. Zo hadden Bouke en ik alle tijd voor Famke en elkaar en kon Lotte toch een beetje haar vakantie hebben, want ook haar was dat zo gegund. Opa en oma zijn van donderdag tot en met maandag gebleven en ze hebben het heerlijk gehad samen. Lotte heeft genoten van het zwemmen en het lekker spelen op de camping. Iets wat ik Famke ook zo had gegund en ook hen samen als zusjes. Samen zwemmen en samen spelen in het zand, samen knutselen en samen dansen. Helaas, Lotte moest het deze vakantie alleen doen. Gelukkig dus wel met opa en oma en een vriendinnetje van de camping. Zondag ben ik van het ziekenhuis naar de camping gekomen en dat was heel fijn. Ik heb heerlijk met Lotte gezwommen, gespeeld en voorgelezen. Toen ze in het zwembad viel en zich pijn had gedaan, kon ze alleen maar om 'mama' roepen, terwijl ik haar in mijn armen had... ze had me toch wel heel erg gemist.
Gelukkig zijn er ook veel mooie momenten. Af en toe lekker bij mama in het grote bed slapen, gezellig samen pizza eten en heerlijk met z'n tweetjes in bad. Van de week hadden Famke en Lotte een maskertje gekregen en het was heerlijk om ook zo even te tutten met Lot. Ook het spelen in het Maxima vindt Lotte erg leuk. Er zijn ook zoveel leuke speelplekken en er is natuurlijk de supermooie regenboogbrug! (zie foto) Ze wil er eigenlijk nooit weg als we er zijn. Al wilde ze laatste een keer niet mee naar het ziekenhuis. De buurvrouw wilde gelukkig wel even bij haar blijven en ze hebben samen Frozen gekeken. Ook dat is fijn, dat we Lotte nog wel een beetje kunnen volgen in wat zij aangeeft.
En Lotte krijgt gelukkig ook regelmatig kaartjes en cadeautjes. Heel fijn dat er ook aan haar gedacht wordt! Dus mocht je weer een keer een kaartje naar Famke willen sturen, zou je dan ook aan Lotte willen denken?
Het ziet er naar uit dat de situatie nog even zo blijft. Ook straks tijdens de stamceltransplantatie (die 6 weken duurt!), zal dit nog veel van Lotte vragen. Ik ben heel blij met de ondersteuning vanuit onze directe omgeving. Opa en oma, mijn zusje, vrienden, buren en vriendinnetjes van Lotte. Daarnaast krijgen we nog van zoveel andere mensen lieve berichten, kleine verrassinkjes en gewoon een luisterend oor. We zijn daar echt heel dankbaar voor. Jullie maken dat we dit nu en ook straks met elkaar kunnen volhouden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten