Niet weer...

Gisteren zijn opa en oma gezellig patatjes komen eten in het ziekenhuis. Ze wilden Famke graag weer even zien en op de afdeling zelf is bezoek zeer beperkt ivm Coronamaatregelen. Beneden in het restaurant mocht bezoek wel gewoon komen (gewoon... met 1,5 meter tussen de tafeltjes natuurlijk). Na het eten kregen we ook nog eens goed nieuws, Famke mocht naar huis! Yes. Dan toch nog een fijne zondag samen thuis, heerlijk! Hopelijk dan nu een rustig weekje tegemoet?!? 

Maar goed, zoals we ondertussen al een beetje geleerd zouden moeten hebben zo werkt het niet. In de avond voor het slapen voor de zekerheid nog getemperatuurd, 37.2 dus prima. Rond middernacht werd ik wakker van de wind en dacht voor de zekerheid Famke toch even te checken. Weer een gloeiend meisje in bed... Ja hoor, 40.2. Tja, dat is wel echt hoog, dus maar weer het Prinses Maxima Centrum gebeld. Na wat heen en weer overleg mochten we weer in Ede komen. Famke is al met al 7 uur thuis geweest, die ze voornamelijk slapend heeft doorgebracht. Bouke is om 1:30 met een koortsig en wat ijlend meisje de auto weer in gestapt. De tranen liepen over mijn wangen toen ze wegreden... Niet weer.

Dezelfde kamer was weer voor Famke klaargemaakt. Ze lag in no-time weer te slapen. Er moest echter weer een infuus worden geprikt. Dezelfde arts-assistent als de eerste keer wilde zelf gaan prikken, maar daar heeft Bouke een stokje voor gestoken. Nee, nee en nog eens nee. De vorige keer heb je al drie keer geprobeerd zonder succes, dat was genoeg. Daar was ze het mee eens, maar dan moest de kinderarts wakker worden gemaakt. Dus die stond een half uur later aan het bed om te prikken en het ging gelukkig in 1 keer goed! Yes, wat fijn dat ze voor Famke haar bed is uitgekomen. (achteraf zei Bouke: 'ik durfde Moniek niet te vertellen dat ik geen voet bij stuk had gehouden, dus ja ik moest wel') 

Famke werd wakker en zei 'nee ik wil geen infuus meer', maar die zat er toen al een minuut in. Van het prikken zelf heeft ze dus niets gemerkt! 

De koorts is goed onder controle met paracetamol. Ook is gelijk weer behandeling met antibiotica begonnen. Verder doet ze het gelukkig goed. Famke heeft afgezien van de onderbreking om naar het ziekenhuis te gaan, goed geslapen. Bouke wat minder... ik weet ook niet of zo'n bedbank in een te kleine ziekenhuiskamer ooit zal wennen. Daar was het Prinses Maxima Centrum een '5-sterrenhotel' bij! Maar goed, we zijn hier in ieder geval weer tot woensdag... 

De andere opa en oma zijn vanmiddag gezellig wezen lunchen in het ziekenhuis. Je moet toch wat als je elkaar weer even wilt zien. 

Vandaag ook weer de wisseltruc gedaan (waarbij Bouke en ik wisselen voor de 'nachtdienst'). Gelukkig was een vriendin zo lief om Lotte en mij deze keer te brengen. Haar dochter (vriendin van Famke) ging gezellig mee en daar was Famke heel blij mee. We hebben samen even wat gedronken en snoepjes gegeten in de lobby en de meiden hebben weer even gezellig kunnen kletsen en gek doen. Wat kunnen kinderen ook heerlijk onbevangen zijn! Daar kunnen we als volwassenen soms nog wat van leren.