5 weken verder

Vandaag is het precies 5 weken geleden dat onze wereld op de kop ging. Van een eigenlijk zorgeloos leventje, naar een leven met een hele grote zorg. Zo'n ommezwaai van niets naar alles, of alles naar niets, het is maar hoe je het bekijkt. Het maakt onze wereld opeens heel klein en aan de andere kant weer heel groot, want er gaat een hele onbekende ziekenhuiswereld voor ons open. Je gaat alles ook vanuit een heel ander perspectief bekijken. Er zijn eigenlijk maar een paar belangrijke dingen in je leven en de rest is bijzaak. Bouke heeft me dat al zo vaak verteld als ik me weer eens ergens druk over maakte, maar nu is deze boodschap pas echt binnengekomen.... Zoals vorige week een ruit die kapot is (gelukkig de helft van het dubbele glas) en pas over 2 weken wordt ingemeten...  Of onze oude bank die nu ook al 5 weken in onze woonkamer staat en eigenlijk wel weg moet. Tja, daar ga ik me nu dus niet druk over maken. 

Verder probeer ik echt van dag tot dag te leven en niet te ver vooruit te kijken. Bouke is meer bezig met de langetermijn, maar ik merk dat ik daar echt eerst meer duidelijkheid en zekerheid over moet hebben, voor ik daar echt mee bezig kan...

Zo is er nu natuurlijk het goede nieuws dat Famke ondertussen alweer 2 weken geen onverwachte ziekenhuisbezoeken heeft gehad! Die zijn in ieder geval binnen en we zijn nog in de run voor een langere tijd :) Ook heeft ze een heerlijk slaapfeestje gehad, met de nodige slaapdeprivatie tot gevolg, maar ook dat komt ze net als ieder ander kind weer te boven met een hangdag en wat extra slaap. Met Famke gaat het eigenli
jk gewoon prima. 

Daarnaast valt er met enige regelmaat weer een prachtige kaart op de mat, waar Famke ook echt van geniet. Ook de juf kwam gisteren even langs met een cadeautje, een boek, voor Famke en zelfs een bloemetje voor ons, zo lief. Er wordt veel aan ons gedacht en dat is heel fijn om te merken. Het is echt super om te weten dat er zoveel mensen zijn die ons op welke manier dan ook willen steunen. Thanks! 

Afgelopen dinsdag werden we echter weer even met onze neus op de feiten gedrukt... Famke was een dagje naar de BSO, tot we een telefoontje kregen. 'Famke is gevallen op haar knie, ze bloed en het lijkt een schaafwond'. Op zich niet zo'n probleem. Als het bloeden maar stopt en de wond goed schoon is, zou dat prima moeten zijn. Even later kregen we toch even een appje met 'schrik niet'. De foto kwam 'gelukkig' niet door. Voor de zekerheid toch maar even langs. Eenmaal op de BSO het mooie verbandje eraf gehaald. Daaronder was een flinke 'schaaf'wond (leek meer op een wond, dan op een schaafwond), die er wat vreemd en niet zo mooi uitzag. Ik zal de details verder besparen. Tja, wat doe je dan? Ze hadden de wond niet ontsmet, want het beleid is enkel met water spoelen. Ik durfde hier echter ook niet echt aan te komen.

Voor de zekerheid toch maar even langs de huisarts, daar konden we heel snel terecht als we er vlot konden zijn. Helaas werd dat een dik uur wachten later, maar gelukkig is Famke een heerlijk kind en vermaakt die zich eigenlijk wel prima. De wond is goed schoongemaakt en ook de dokter heeft er nog even naar gekeken. We werden gelijk serieus genomen en ze begrepen ook onze zorgen. Dat is wel heel fijn. 

De huisarts had nog lang niet alle verslaglegging van het Maxima, enkel de allereerste uitslag van dat we in het Maxima waren geweest, bijna 5 weken terug dus! De huisarts nam even de tijd om het verhaal in het kort aan te horen en vanaf nu staat het ook daar in het dossier. Hoeven we dat een volgende keer in ieder geval niet meer helemaal uit te leggen.